Do tego prawo mają dzieci.

Ja po prostu powiedziałem, że niedobrze byłoby, gdyby małe dzieci, niemogące jeszcze decydować o sobie trafiały do rodzin homoseksualnych. (...) Nie sądzę, że kryterium "zgodności z naturą" (w sporej części trudne do zdefiniowania), miało decydować o życiu dorosłych, odpowiedzialnych ludzi, lecz małych, nieświadomych dzieci owszem.

Chyba w zgodzie z naturą by było jedynie je pozostawić na pastwę losu: żadnych domów dziecka, żadnej adopcji. Przecież zwierzęta nie zajmują się cudzymi bachorami tak samo jak i nie wchodzą w związki homoseksualne ;P

Idąc dalej tym tropem - dzieci należy przestać płodzić. W końcu decyduje się najpierw o powołaniu ich w ogóle do życia - nie mogą same o tym zdecydować. Następnie począwszy od decyzji donoszenia ciąży, przez zakup śpioszków w określonym kolorze, karmienie tym a nie innym pokarmem, po moment zmiany pieluchy - decyzje są podejmowane za nie, ewentualnie przy ich niewielkim udziale (dziecko płacze -> okazuje się, że ma mokro -> zostaje przewinięte). Noworodki nie są świadome swojego istnienia. Czas przyswojenia tzw. teorii umysłu - a więc świadomości odrębności myśli i uczuć własnych i innych ludzi - szacuje się na 3-4 rok życia. Powoływanie do życia istot młodszych niż te powinno więc zostać uznane za niedozwolone. Oczywiście zgodnie z Twoją teorią...

Małe dzieci nie mogą za siebie decydować, jeśli jakieś dziecko czułoby szczególną więź z homoseksualistami to nie byłoby problemu, sprzeciwiam się raczej nieświadomej adopcji dzieci zbyt małych, niemogących decydować za siebie dzieci.

Uważam, że jeśli dziecko, które możemy uznać za rozumne (też trudne do zdefiniowania), może samo decydować (lub raczej zaakceptować lub nie wybór dorosłych) do jakiej rodziny chce trafić (poza patologiami), natomiast dziecko uznane za jeszcze nierozumne nie mogłoby być umieszczone w rodzinie homoseksualnej.

Racja - w końcu my, homoseksualiści, zamykamy dzieci w komórkach bądź ich własnych pokojach (w zależności od upodobań) i nie pozwalamy im na kontakt z innymi osobami poza "mamami" i "tatami". Dzieci w takim układzie rzeczywiście nie mają wzorców. I to w ogóle żadnych - w końcu jedzenie i całą resztę można im podawać przez klapkę w drzwiach; nie ma potrzeby bezpośredniej interakcji...

Swoją drogą - mam genialny pomysł: wprowadzenie obowiązku pokazywania dzieciom związków homo i hetero w wersji mono- i poligamicznej, w różnych konfiguracjach. W końcu może się okazać, że dziecko heteroseksualnej pary jest z natury homoseksualnym poligamistą. A wtedy, borze zielony, wejdzie w dorosłe życie bez odpowiednich wzorców zachowań i funkcjonowania związku!

Kurczę, ja cały czas byłam przekonana, że w wychowaniu chodzi o to, żeby dziecko było szczęśliwe, czuło się kochane, szanowało siebie i innych i mogło się rozwijać, czerpiąc dobre wzorce od różnych ludzi nie tylko od rodziców. Jak to człowiek czasem bardzo się myli...

http://www.sciaga.pl/tekst/92328-93-rola_spoleczna_wzorce_zachowan_uwarunkowanych_ze_wzgledu_na_plec_nabywanych_w

Teoria uczenia się roli płciowej polega na wzmacnianiu bądź osłabianiu zachowań dzieci oraz obserwowaniu zachowań dorosłych mającą tą sama płcią. Badania ukazują, iż dziecko już w wieku 2 lat rozumie, iż są dwie, odmienne płcie, a co za tym idzie odmienne wzorce zachowań. Istnieją dwie główne teorie na temat nabywania odmiennych zachowań dla dziewczynek i chłopców.
Pierwsza z nich jest stworzona przez psychoanalityka Freuda. Według niego, rozróżnienie płci u dzieci następuje według zdefiniowania o posiadaniu penisa czy tez nie. Obecność penisa lub też jego brak, jest symbolem męskości bądź kobiecości. Na tej podstawie dziecko wie, jaki przyjąć wzór zachowania. Freud opisuje odmienne procesy nabywania tożsamości płciowej dla chłopców i dziewczynek. Istotną jednak cechą obu tych procesów jest to, iż obie płcie kierują się instynktami, pożądaniem, czyli czysto biologicznymi predyspozycjami. Dopiero później, gdy dziecko zaczyna utożsamiać się z jednym z rodziców; chłopcy z ojcami, a dziewczynki z matkami, następuję uczenie się roli płciowej na postawie ucznia się na modelu. Oczywiście są istnieją zarzuty wobec teorii tego psychoanalityka. ?Po pierwsze, Freud chyba zbyt utożsamia płeć kulturową z postrzeganiem genitaliów, (?). Po drugie na założeniu wyższości penisa nad pochwą opiera się cała teoria(?). Po trzecie dla Freuda ojciec jest podstawą siłą dyscyplinarną, podczas gdy w wielu kulturach większą rolę w narzucaniu dyscypliny odgrywa matka?. .
Druga teoria jest autorstwa Chodrow. Ta z kolei twierdzi, ? że nauka uczucia się istotą męską lub żeńską zaczyna się w najwcześniejszym okresie życia od przywiązania się do rodziców? . Dziecko bardzo mocno czuje związek emocjonalny z matka, ponieważ to ona się nim zajmuje przez pierwsze fazy życia. Stąd, gdy nadchodzi moment rozluźnienia więzi z matką, chłopcy - w sposób bardziej gwałtowny - odsunięci są od bliskości z rodzicielką, ponieważ uczą w ten sposób bycia męskim. Z kolei dziewczynki wciąż utrzymują ścisłe relacje z matką, która przekazuje córce zachowania typowo kobiece. Niestety, Chodrow nie uwzględnia, iż pod pojęciem ?kobiecość? może kryć się również dominacja i agresja, o których w ogóle nie wspomina autorka tej teorii i tu pojawia się zwątpienie tejże teorii .

Przecież zwierzęta nie zajmują się cudzymi bachorami tak samo jak i nie wchodzą w związki homoseksualne ;P

Myślisz że cytowanie tekstu ze ściągami dla gimnazjalistów poprze twoje idee? Weź postaraj się trzymać jakiś poziom czytałeś ten tekst w ogóle?

W obu przypadkach się mylisz ^^

Hm... dla mnie ta minka na końcu była sygnałem, że pisarz tego zdania myli się celowo.

Na jakiej podstawie twierdzisz, że go nie przeczytałem?

Myślałem, że poprze. Czy ma znaczenie skąd jest ten tekst? Wpisałem w google i pomyślałem, że w miarę dobrze udowadnia moje tezy (na podstawie bibliografii mogłem twierdzić, że jest to tekst o charakterze naukowym). Liczy się wartość merytoryczna (którą rzeczywiście trudno mi ocenić, bo się na tym zbyt nie znam). Na jakiej podstawie twierdzisz, że go nie przeczytałem? Czy nie ma związku z dyskusją?

Nie jestem w stanie obalić waszych argumentów, ani podtrzymać swoich. Określenia: "normalny" i "zgodny z naturą" są w tej sytuacji zbyt trudne do zdefiniowania (albo używanie ich pozwala na zbyt dużą dowolność w interpretacji) by można było nimi operować w takiej dyskusji. Twierdziłem tak, ponieważ sam nie chciałbym być wychowywany w rodzinie homo i twierdziłem, że każde dziecko ma prawo do bycia wychowywanym w ten sam sposób, albo raczej ma prawo wyboru, ale teraz nie ma to znaczenia. Nie chcę dalej kontynuować podtrzymywania tej tezy, bo nie jestem w stanie, trochę brakuje mi wiedzy w tej kwestii(np. aby dobrze ocenić teksty jak ten cytowany). Jestem zmuszony zweryfikować swoje poglądy, ponieważ nie jestem w stanie racjonalnie wytłumaczyć (i uargumentować) obecnych, a iście w zaparte i operowanie niejasnymi sformułowaniami to domena konserwatystów.